Dinsdag, 11 juni 2013.

De wekker gaat om kwart voor 8 af. Het is heel druk in de ontbijtzaal.
Morgen gaan we maar weer vroeger eten. Vrij snel zaten we bij het
zwembad. Het is wederom een schitterende dag. We zijn al lekker gekleurd
en ik heb weer een soort skibrilafdruk in mijn gezicht, geen gezicht.

Morgen gaan Rob en Sandra naar huis. Echt jammer want met hun is het
heel gezellig. s Middags hebben Peter en Rob nog een biertje samen
gedronken. Daarna zijn we naar onze kamers gegaan om na te denken
waar we gaan eten. Uiteindelijk is het toch maar Cemara geworden.
Ik nam cordon blue en Peter entrecote. Het was lekker. Vrij snel zijn
we via de achteruitgang, na het betalen, weg gegaan want we hadden
dit keer geen zin in Gucci aan de tafel.
Op de kamer even klein wasje gedaan en na de blog gaan we film kijken
en zullen daarna de ogen wel dicht vallen.

Maandag, 10 juni 2013.

Vannacht is er door Peter geen grand prix gekeken. Tot 12 uur konden
we de ogen open houden en toen vielen ze dicht. Heerlijk hebben
we geslapen. De wekker ging om kwart voor 8 maar ik was om 7 uur
al wakker. We hebben ontbeten om kwart over 8 ongeveer. Na het
ontbijt hebben we aan Sari (een assistente van Wisnu) het kadootje
voor Wisnu afgegeven. Gelijk gaven we aan haar door dat het internet
nog steeds niet goed werkt. Ze zou het door geven.
We hebben om kwart voor 10 de Hardy’s bus genomen naar Hardy’s.
Een paar boodschappen gehaald en boven nog even rond gekeken of er
leuke slippers waren. Helaas niets bijzonders te koop.
Vrij snel hadden we al weer een bus terug naar het hotel. Om kwart
voor 11 lagen we al op de stoelen. Peter is nog verbrand en moet
nog een beetje uitkijken met de zon. Gerard en Rob kwamen al vragen
waar hij bleef dus Peter zet een pet op en gaat ook het water in.
Binnen 1 minuut klonk het lachje van Rob al. Rob en Peter nemen
Gerard steeds in de maling, maar die kan er wel tegen. Ik lig in
een deuk van het lachen steeds en dat gaat steeds maar door die
grappen. Woensdag vertrekken Rob en zijn vrouw Sandra en zal het
een stuk rustiger in het zwembad zijn.

Rond kwart over 5 gaan we naar de kamer terug om te kijken of er een kastje is gebracht
voor het internet. Nee dus. Dat was te verwachten. Peter weer naar Sari bellen. Ze zou er weer
achteraan gaan. Een half uur later komt er iemand met ict op zijn shirt. Hele verhalen heeft
hij en na 3 keer terug komen en Peter zijn werk uiteindelijk heeft gedaan kon meneer weer vertrekken.
Maar het internet werkt nu fantastisch.
Gelijk daarna zijn we naar Cemara gegaan. Er staat een behoorlijke wind aan het strand waar we gaan
zitten. Heerlijk, tenminste niet zo benauwd. Gucci is er weer en heeft weer verhalen. We bestellen
als hij even weg is gauw ons eten anders zit hij vanavond om 23.00 uur er nog. Als we ons eten,
snapper dit keer, hebben gekregen blijft ie even weg. Na het eten bied hij ons koffie aan en Peter
krijgt nog een Arak aangeboden. Toen we het glaasje zagen dacht hij al , jee wat vol. Gelukkig is
er een hoop zand en Gucci was even weg dus er verdween wat Arak de grond in. Gucci komt terug en
zegt: wat is mijn glas vol en giet de helft van zijn glas in Peter zijn glas. Ik vond het wel
grappig en Peter wachtte zijn kans af dat hij weer even vertrok. Ongezien goot hij weer een beetje
uit zijn glas. Gucci had nog een paar verhalen te vertellen en daarna hebben we de rekening
gevraagd. Om 21.00 uur liepen we terug naar het hotel. Peter kan eindelijk uitgebreid internetten
en ik maak weer de blog. Ik ben moe dus mijn ogen zullen snel dicht vallen.

Zondag, 9 juni 2013.

Tja wat moet je vertellen als je elke dag hetzelfde doet.
De dag begint weer zonnig. We ontbijten nu wat
later, kwart voor 8 omdat het dan iets minder druk is in
de ontbijtzaal. Om 9 uur liggen we op onze stoelen en gaan
na ingesmeerd met olie te hebben dit keer vrij snel het
water in want het is warm. Dat hebben we s middags geweten.
We zijn vrij lang in het water geweest en lang staan praten
met de bekende mensen. Ik ben er iets eerder uit gegaan maar
Peter, Gerard en Rob hebben lang in het water staan praten.
Om 3 uur merken hoe verbrand we zijn. Peter is erger verbrand
en we besluiten naar de kamer te gaan voor afkoeling.
Ik heb een film gekeken en Peter zat op het balkon.
We gaan om half 7 richting Cemara lopen. Eerst zitten we aan
het strand maar vrij snel komen de regendruppels naar beneden
vallen. We verhuizen naar binnen. Gucci komt bij ons zitten en
begint met zijn verhalen over vroeger te vertellen. Van bestellen
komt even niets en de mensen aan de tafel naast ons, zitten ook
mee te luisteren. Op een gegeven moment begint het te onweren
en te stortregenen. We bestellen allebei cordon blue en het
is weer lekker. Na het afrekenen gaan we gauw terug want het
is net even droog.
Peter kijkt tv en ik maak weer de blog. Vannacht om 02.00 uur
is er grand prix. Ik ben benieuwd of Peter nog gaat kijken.
Ik draai mij dan nog even om. Slaap lekker.

Vulkaan Bromo vanuit vliegtuig

Zwembad Sanur Beach Hotel

Cocktailparty

Peter, Gerard en Rob druk in gesprek

Vrijdag, 7 juni 2013.

Na het ontbijt waren we nog zo moe dat we nog even op bed
zijn gaan liggen. Ik werd om 10 uur wakker en maak Peter
wakker. Gelijk zijn we ons om gaan kleden en naar het zwembad
gegaan. Ans en Gerard zitten er al en na een half uur zijn we
het water in gegaan. Het is al behoorlijk warm en Gerard en Ans
komen ook het water in. We kletsen bijna 2 uur in het water en
komen rimpelig het water weer uit. Je kan merken dat er vanavond
een cocktailparty is want alle managers lopen rond en wordt er
druk aan het zwembad gewerkt en lopen de mensen van de bediening
rond het zwembad om de bestellingen op te nemen. Normaal zie je ze
nooit maar anders krijgen ze tijdens de party klachten te horen.
We gingen om kwart over 4 naar de kamer want ik moest mijn broek
nog strijken. Om half 6 worden we verwacht in een tuin. We lopen
er heen en we worden verwelkomt door een hoop trom geroffel met
gezang. Je kan elkaar niet verstaan. Ik neem een rose en Peter neemt
een biertje. Het is er bloedheet. Gerard en Hans komen ook en ook
bij hun lopen de straaltjes water langs hun gezicht. De hapjes waren
voornamelijk vis. Dus met die warmte wagen we ons er niet aan want
ze stonden al even op een tafel. Na anderhalf uur hielden we het voor
gezien en zijn we met zijn vieren naar Torro Torro gegaan om daar een
hapje te gaan eten. Gerard heeft leuke verhalen te vertellen over vroeger,
zijn diensttijd. Om half 10 zijn we de laatste die de rekening vragen en
lopen we terug naar onze kamer. Ik zei tegen Peter, voetbal is begonnen.
Gelijk Peter de tv aangedaan en ik ben gaan douchen en aan de blog begonnen.
Nederland speelt tegen Indonesië, de stand is nog steeds 0-0. De wedstrijd
is niet heel erg bijzonder om aan te zien. Het internet is weer sloom
en ik ben benieuwd of ik de blog online krijg. De foto’s zullen later
wel volgen. We hebben het doorgegeven dat het internet amper werkt
tijdens de cocktailparty en morgen zouden ze er naar gaan kijken.
We wachten het af…..

Donderdag, 6 juni 2013.

De afgelopen dagen hebben we haast geen internet verbinding. Met moeite
kan je een pagina van de krant openen. Het weer blijft fantastisch en op
een heel klein regenbuitje na van 10 minuten onder de parasol is het lekker
zonnig hier. We zitten veel in het zwembad en hebben weer een leuk stel
mensen ontmoet. Samen met Gerard en Ans verblijven we met zijn zessen veel
in het zwembad. De sterkste verhalen komen bij de mannen boven water.
Als Peter later in de ochtend een cappu gaat klaar maken, staat er voor de
deur een ladder en twee mannen zijn bezig met de airco. Toen we gisteravond
van het eten thuis kwamen zagen we een plas water op de grond voor onze deur
liggen. We dachten: zal wel iemand iets met drinken hebben gemorst. Niet beseft
dat het van de airco vandaan komt. Volgens mij werkt de airco goed nu.

Er lag ook weer een uitnodiging voor de cocktailparty onder de deur. We gaan
wel even kijken vrijdag of het leuk is. Het zal nooit zo druk zijn als de vorige
keer. Toen waren er 150 mensen uitgenodigd. Denk dat het er nu 50 zijn. We zullen
het zien vrijdag. Gerard en Ans gaan er ook heen. Het andere stel zit helaas in Lombok
vrijdag dus die zijn er niet.
Louis en Ria zijn inmiddels thuis aangekomen, en het is een stuk rustiger in het
zwembad gelijk. Wat kan die man vloeken, niet normaal. Ze zullen volgend jaar weer
terug komen in Bali.
We kleuren al lekker, en een afdruk van mijn bril heb ik alweer, geen gezicht. Zonder
zonnebril gaat niet want de zon is te fel. Misschien dat ik morgen een petje op zet
zodat het bij kan kleuren in mijn gezicht. Om drie uur trok de zon weg en de bewolking
kwam. Op het balkon is het behoorlijk warm. We weten nog niet waar we gaan eten want
we denken dat er een regenbui aan zit te komen.
We zijn dit keer bij Toro Toro gaan eten, het restaurant wat naast Cemara zit. Dit keer
voor de verandering Cordon Blue gegeten die heerlijk was. Daarna naar de kamer terug
waar weer even een poging wordt gedaan om de kranten te lezen maar dat lukte niet echt.
Dan maar naar een film gekeken.

Maandag, 3 juni 2013.

Het zelfde ontbijt als altijd, behalve dat ze vandaag bakmi hebben
staan. Ik kan er niet om heen en neem een bordje i.p.v. brood. Heerlijk.
Vanmorgen had ik nog steeds moeite mijn bed uit te komen en ik zet na
het ontbijt de wekker op kwart over 9 en duik nog even mijn bed in.
Peter gaat al iets eerder naar het zwembad toe. Wederom blijft het zonnig
weer maar s middags volgt er bewolking en schijnt er een magere zon door
de wolken. We beginnen een beetje te verkleuren maar nog niet veel.
Peter had gelezen dat er in Kuta een nieuw winkelcentrum is geopend en
daar gaan we morgenmiddag naar toe. Het schijnen wel exclusieve winkels
te zijn maar kijken is altijd leuk. Daarna misschien een hapje daar eten.
Eerst maar kijken wat het weer morgen is.
Om 17.00 uur gaan we naar de kamer en lezen nog wat kranten en gaan om
half 7 richting Kesuma wandelen. We verheugen ons op de gegrilde Fish filet.
Het pad er naar toe is aarde donker, geen licht te zien en je moet uitkijken
met lopen want anders lig je op de grond. We worden hartelijk ontvangen en
we zien dat er meer tafels bij gekomen zijn. Een aantal tafels zijn bezet.
We bestellen gelijk ons eten en drinken. Wat een afknappers wordt de Fish
filet. De vis van Peter is nog rauw en die sturen we terug. Hij krijgt een
nieuwe maar de trek is weg. Alles smaakt anders dan vorige keren. Dit was
helaas voor ons de laatste keer Kesuma.
We lopen in het donker weer terug en na het douchen gaan we nog het nieuws
lezen en de lichten gaan uit.

Zondag 2 juni 2013.

Vroeg gaat de wekker weer. Eigenlijk is dat niet echt nodig wat een man van
het zwembad legt voor ons de handdoeken neer smorgens. Daar hebben wij niet om gevraagd
want we zijn altijd vroeg maar hij denkt daar wat mee te verdienen. We zullen
hem wat geld geven als we vertrekken. Vorig jaar toen die mannen dat deden
werden ze nog ontslagen, maar het beleid zal weer veranderd zijn.
Naast ons komen een paar oudere mensen te liggen. Allebei met pensioen, en zeer
aardig. We raken aan de praat langs de kant van het zwembad en in het zwembad.
Ze hebben veel over de wereld gereisd en hebben leuke verhalen te vertellen.
Om half 3 wordt het donkerder en krijgen we een buitje. We kruipen met z”n allen
onder de parasols. We horen dat ook zij internet problemen hebben en zij hebben
gebeld naar de receptie en krijgen te horen dat de logincodes zijn allemaal veranderd in het hotel.
Handig dat ze dat niet tegen de gasten zeggen.
We hebben tot half 6 buiten zitten praten met Gerard en Ans en zijn toen naar de kamer
gegaan. Waar zullen we vanavond gaan eten……. eh het wordt weer Cemara.
Om half 7 lopen we er naar toe en het is er niet druk. Ik besluit weer een snapper
te nemen en Peter saté babi. Het is redelijk snel klaar en mijn snapper smaakt prima
maar de saté van Peter hebben we twijfels over. Er komt een hondje naast ons zitten.
We kijken of hij het vlees lekker vind. Hij ruikt er lang aan maar eet het wel op.
Daar gaat Peter zijn saté. Peter heeft het ook gegeten en we hopen maar dat hij
niet ziek wordt vannacht. Terug op de kamer nog lekker relaxen en de blog maken.
Straks nog even lezen en dan gaan de ogen weer dicht.

Zaterdag, 1 juni 2013.

De wekker gaat wat later af omdat het niet zo druk is in het hotel. Kwart
over 7 ontbijten is een mooie tijd. Het ontbijt was weer prima. Na het ontbijt
het nieuws even lezen voordat we naar het zwebad gaan. Het weer is bewolkt
in de morgen en het water is frisjes. In de loop van de middag werkt het
internet niet meer in het hele hotel. Het zal wel weer een storing zijn
denken we. Komt vaker voor hier. In de avond ook geen internet nadat we
terug komen van eten bij Cemara. Normaal zou Peter al naar de receptie zijn
gegaan om te gaan klagen maar dit keer wachten we een dag. Dan maar lezen
en op tijd gaan slapen.

Vrijdag, 31 mei 2013.

De wekker gaat om kwart over 6. We willen om 7 uur aan het ontbijt zitten.
We nemen de handdoeken mee om alvast over de stoelen te leggen. Het is zo
rustig bij het ontbijt dat we de wekker voor morgen wat later gaan zetten.
Het ontbijt was weer fantastisch. Een gebakken eitje, geroosterd brood en
yogurt en ananas voor mij toe. Ik drink een hele pot thee op wat mij ook
nooit gebeurd. Echt weer genieten. Terug op de kamer probeert Peter mijn
laptop te maken want door het gooien met de koffers op het vliegveld is
er een verloopstukje of zo iets afgebroken. Ik kan daardoor niet op internet
zodat ik de blog via mijn telefoon heb gemaakt. Heel gedoe maar was van
tijdelijke duur. Om kwart voor 9 ga ik alvast naar onze stoelen en Peter
probeert het probleem met de laptop op te lossen.
Gistermiddag zagen we een man lopen en ik zei tegen Peter: die kennen we.
Bleek het inderdaad Louis te zijn met zijn vrouw Ria, die we enkele jaren
geleden in het hotel hebben leren kennen. Zij hebben een kopieerzaak in
Delft. Hij is nogal grof in de mond en maakt zich af en toe een beetje
te druk. Met haar kan je gezellig praten.
Peter komt een half uur later en het laptop probleem is helaas nog niet
opgelost. Vanmiddag zoekt hij verder naar een oplossing.
Het water is frisjes maar als je door bent is het lekker. Ik ben niet zo
vaak het water in gegaan. Ik ben nog helemaal kapot van de reis. Regelmatig
doezel ik weg terwijl Peter in het water is en gezellig met Ria zit te praten.
Om 4 uur gaan we naar de kamer. Peter doet nog een poging om de laptop te
maken. Het lukt en ik ben blij. Via de laptop type je sneller. We liggen
moe op bed maar we besluiten toch te gaan eten bij Cemara. Ook zij staan
gek te kijken als we aan komen lopen. We worden onthaald of we koning en
koningin zijn. We bestellen allebei snapper en het was heerlijk. De manager
komt na het eten bij ons aan tafel zitten en we bestellen cappuccino. We
krijgen er een ijsje bij van het huis. We gaan op tijd terug naar de kamer
want we zijn moe.
Ik ga nog even de blog op het internet zetten en duik daarna mijn bed in.
De wekker zetten we later, om kwart voor 7.

Donderdag, 30 mei 2013.

De wekker gaat om 7 uur want we worden om kwart voor 8 opgehaald door de schipholtaxi. We vliegen vandaag naar Bali. Eerst nog maar even een cappucino drinken. Mijn koffer staat al beneden in de hal. 10 minuten voordat hij komt geeft hij een belletje zodat we buiten staan als hij voor de deur parkeert. Het is aardige man maar hij kletst behoorlijk veel. We hebben geen last van files en ook is het bij Schiphol niet druk. We gaan eerst dollars pinnen om de visa te betalen in Bali. Pinapparaat werkt niet dus naar de andere kant van de terminal lopen. Het is nog vroeg, we hebben alle tijd. 50 dollar pinnen en we lopen naar de parfumerieshop om te kijken of ze het luchtje voor Wisnu hebben. Heel veel luchtjes hebben we gezien en geroken maar niet zijn luchtje. We hebben l’eau D’issy bij ons voor hem.
Vervolgens gaan we een mac ontbijt eten. Broodje ei en croissantje, jus en koffie of thee. Nog even internetten en wat rond lopen en gaan we naar gate 26. Het is er al behoorlijk druk. We gaan als 1 van de laatste naar binnen want we zitten toch op de laatste rij. We vertrekken 20 minuten later
dan geplaned. Vrij snel worden al pinda”s en een sapje rond gebracht en om 14.00 uur krijgen we de lunch. We zijn de laatste die krijgen en hebben geen keus meer. Voor ons wordt het zalmfillet met dillesaus met aardappelpuree, heerlijk! Daarbij kregen we fruit en choladegebakje,een sapje nam ik erbij en Peter rode wijn. Ik neem na het eten een halve rivotril voor de wiebelbenen in zodat ik kan slapen. Helaas kan ik niet slapen. Peter lukt het ook niet echt. We hebben last van heel veel turbulentie en moeten de riemen vaak om doen. Gelukkig hebben we rustige mensen om ons heen. Films heb ik niet gekeken tijdens de vlucht en weinig gelezen. 2 1/2 uur voor het landen krijgen we ontbijt. Peter had rijst met saus wat heerlijk was. Ik had een soort omelet met worstje. Yogurt zat er nog bij en koffie/thee. De landing ging prima op het vliegveld van Kuala Lumpur. Nu even wachten voor de volgende vlucht. We hadden nog klein beetje Malaysia geld bij ons en haalden we bij de burger king een cola. Daarna op zoek naar de lekkere ligstoelen. Die waren gauw gevonden.
Even een paar berichtjes versturen en gelukkig komt Peter er achter dat de vlucht een uur eerder vertrekt. We zijn net op tijd. We krijgen van Putu te horen via whats app dat hij ons niet komt halen omdat hij gasten voor die dag heeft. Peter pisnijdig een bericht terug gestuurd dat er een afspraak was met ons. Putu zou zorgen dat er iemand stond om ons op te halen. We wachten het maar af. We hebben weer de laatste stoelen in het vliegtuig. Het is 2 uur en 45 minuten vliegen. Het laatste stukje nog. We doezelen af en toe weg en voordat ik het in de gaten heb is de landing al ingezet. We proberen zo snel mogelijk het vliegtuig uit te komen anders zijn de rijen bij de visa en de douane zo lang. Het is aardig gelukt. Bij de visa zijn we zo aan de beurt en bij de doaune hoeven we ook niet heel lang te wachten. De koffers komen ook vlotjes er aan. Er is van een koffer iets vanaf gestoten en de label is er af zodat we niet zeker weten of die koffer van ons is. Ik herken een paars stickertje op de koffer. We nemen ze mee en lopen naar buiten op zoek naar de man die met een bordje Peter Bode staat te wachten. Het is vrij jonge man maar wel aardig. Kadek heet hij. De warmte komt je buiten gelijk tegemoed. We lopen richting parkeerterrein waar wij bij de weg wachten en hij de auto gaat halen. Eerst rijden we langs hardy’s om een paar boodschappen mee te nemen. Als hij in de verte politiecontrole ziet doet hij gauw zijn gordel om. Als je wordt aangehouden moet je zo wie zo de politie agent betalen. Ze zijn hier allemaal corrupt. Gelukkig is hij niet aangehouden en zijn gordel gaat weer af. Hij zet ons bij het hotel af en vertrekt weer. We melden ons bij de balie en krijgen te horen dat onze kamer niet klaar is. We kunnen een vervangende kamer krijgen. Liever hadden we onze kamer al gekregen. Je bent zo moe van de reis dat je geen zin hebt in het gezeur van wisselende kamers. We nemen de tijdelijke kamer en wachten op onze koffers. Die kwamen dus niet. Receptie maar bellen wanneer onze koffers komen. Die komen eraan krijgen we te horen. We willen ons omkleden en naar het zwembad gaan om een beetje af te koelen. Zo gauw we de koffers hebben gaan we gelijk naar het zwembad. De stoelen zijn niet allemaal bezet. We leggen handdoekken op de stoelen en gaan gelijk het water in. Het water is frisser dan in januari maar als je even door bent is het lekker water. Daarna nog even langs het zwembad zitten en na een uur kijken of de kamer klaar is.
Als we in de kamer zijn ligt er een briefje dat onze kamer klaar is en dat we de receptie kunnen bellen dat we naar de suite kunnen. Gelijk heeft Peter gebeld en lopen we met onze spullen er heen. Gelijk in de kluis nieuwe batterijen laten zetten want die gaf aan dat ie leeg was en de koelkast van het slot laten afhalen.
We gaan vroeg eten want we zijn doodop. We lopen naar Bobbys en bestellen voor mij nasi goreng en voor Peter sate. De nasi goreng was heerlijk! Peter zijn sate wat minder, iets aangebrand. We vielen bijna in slaap aan tafel dus gauw afrekenen en terug naar het hotel. Vrij snel liggen we al in bed en vallen de ogen dicht.