De wekker staat vanmorgen een uur later. Ik hoef geen handdoeken neer te leggen want
\nhebben met Putu afgesproken om 9 uur. Om 8 uur ontbijten we, en daarna even terug naar
\nde kamer. Op het moment dat we de kamer in willen staat er een schoonmaker voor de
\ndeur. Peter zegt gelijk, ik wil je even wat laten zien. De rookmelder op onze kamer is
\nhelemaal afgetapt, zodat hij niet meer werkt. Hij legt het die meneer uit en zegt tegen
\nhem, vanmiddag ga ik praten met de manager over dit. We hebben natuurlijk al een
\nbrandje meegemaakt op de kamer van Deborah een paar jaar terug.
\nOm kwart voor 9 komt Putu aangelopen met een sikje onder zijn kin. Ik doe de groeten
\nvan Lisanne aan hem en hij zegt gelijk: oh die heb ik nog gesproken op facebook. grappig.
\nWe vertrekken naar Carrefour, shoppingcentre, en moeten nog even wachten voordat het
\nopen gaat. Peter en Putu zijn eerst een mooie auto aan het bekijken die daar te koop
\nstaan. Putu blijft nog bij die mooie auto kwijlen en wij gaan samen naar boven, naar
\nde winkels. We zijn eigenlijk op zoek naar een shirt \u00a0voor Peter aangezien die nog
\nthuis liggen. Voordat we de winkel binnen gaan staat heel het personeel van de winkel
\nin een erehaag met hun handen gevouwen. Je voelt je net een koningin als je er door
\nheen loopt. Echt leuk. De t shirts hebben ze niet en ze hebben leuke slippers voor Peter
\nmaar hij denkt er nog even over na. Voor de rest kopen we 10 flesjes orange drank en 2
\npakjes kaugom. Dan wordt het Putu zoeken. Wij staan beneden te wachten en zien hem
\nboven staan te praten. Even later komt hij er aan. We rijden door naar La Gallaria wat ook
\neen shoppingcentre is. Waar zullen we nou als eerste heen gaan…… Ja hoor de Apple Store.
\nHet was al te verwachten. Een voordeel is dat het er heel lekker cool is. Putu kijkt zijn
\nogen uit. Hij besluit nog even rond te neuzen daar en Peter en ik gaan verder kijken. Eigenlijk
\nis het niet zo heel bijzonder daar. We zijn vrij snel uitgekeken daar en komen Putu nog beneden
\nin de hal tegen.
\nWe gaan naar de Starbucks die pas is geopend. We nemen alle drie een cappacino. We gaan
\nop een bank zitten en daar laat Peter Putu spelen met zijn ipad.
\nHij vindt het prachtig en doet een aantal spelletjes. We besluiten naar Jimbaran te rijden waar
\nwe met zijn drieen in de loop van de dag gaan eten in een visrestaurant. Eerst willen we wat
\ngaan drinken. Putu weet wel een leuk restaurant. Het is een stukje rijden maar het is het wel
\nwaard. We parkeren de auto en lopen richting restaurant. Het is omgeven met een grote tuin
\nen villa’s, die niet bewoond zijn. Peter en Putu gingen dat even controleren. Bij het
\nrestaurant aangekomen ligt er een zwembad. We lopen helemaal door en zien een schitterend
\nuitzicht over de zee. (indische oceaan). Het ligt heel hoog en als je
\nnaar beneden kijkt zie je een schitterend wit strand. Het water is blauw en het koraal zie je
\ner door heen. Er is een probleem je moet heel wat traptreden naar beneden lopen. Dat zijn
\nwe niet van plan. We bestellen lekker iets kouds te drinken en genieten van het uitzicht.
\nTot de rust voorbij is. Een buslading Chinezen komen ook wat drinken. Ze gaan voor ons neus
\nstaan zodat wij geen uitzicht hebben. Peter zegt nog, kom gezellig op schoot zitten. We
\nhouden het voor gezien. We rekenen af en willen naar de uitgang lopen. Er staat een vrouw
\neen chinees te fotografen. Peter gaat naast die man staan en die man vindt het geweldig.
\nPeter zegt: ik ben de baas van dit restaurant. Hier kreeg hij veel spijt van. Iedere chinees wilde
\nmet hem op de foto. Putu en ik lagen in een deuk van het lachen. Helaas heb ik er geen foto
\nvan gemaakt.
\nWe rijden weer verder richting het visrestaurant. Daar aangekomen worden de autodeuren
\nal opengetrokken voordat de motor uit is. We worden naar buiten geleid, maar daar is het
\nsnik heet. We besluiten binnen te eten, vlakbij de deuren zodat er een briesje naar binnen
\nwaait. We kunnen onze vis aanwijzen die we willen hebben. De meneer laat garnalen zien,
\nrode snaper, en die kiezen we ook. We zeggen dat we hem helemaal schoon willen. Hij
\nwordt gegrild en we krijgen er groente en rijst bij met sausjes. Ik heb nog nooit zo een
\nlekkere snapper gegeten. Ik heb er knoflook over gedaan, heerlijk. Peter vond het iets
\nminder. Putu had vissoep gegeten, daar moet ik al helemaal niet aan denken.
\nDe man ging alleen aan een tafel naast ons zitten en zat ons constant aan te staren of
\nwe een bezienswaardigheid waren. Heel irritant. Gelukkig ging hij na een kwartier weg.
\nIk heb heerlijk gegeten en zat echt vol. We rijden terug naar het hotel en besluiten nog
\neven het zwembad op te zoeken. Even omkleden in onze kamer,de rookmelder is vervangen
\ntrouwens, en op naar het zwembad. Het is kwart over 4 en we hebben nog even de zon.
\nWe liggen tot kwart voor 6 bij het zwembad in de hoop Prapta nog even te zien. Hij had
\nvandaag een test en we zijn benieuwd naar zijn uitslag. We zien hem niet en gaan naar
\nde kamer. Peter heeft nog trek en geen zin om de hele tijd op de kamer te hangen. We
\nbesluiten naar Bobby’s te gaan en daar iets te drinken en eventueel iets kleins te eten.
\nPeter neemt sla met frietjes en ik neem spagetti. Had ik beter niet kunnen doen want
\nde spagetti was koud. Ik had het terug kunnen sturen maar voel mij dan zo’n zeur, dus
\nheb ik het opgegeten, niet alles. We gaan terug naar het hotel en zien Prapta zitten
\nbij de handdoekenservice. We vroegen hoe de test is gegaan en hij heeft hem weer niet
\ngehaald. Dit keer 78% van de 80% die hij moest halen. Hij wordt nu door verwezen naar
\neen ander cruiseship waar hij nog een keer de test mag doen. Hij was zeer teleurgesteld
\nin zichzelf en was echt een beetje down. We vrolijken hem weer een beetje op, geven
\neen pakje sigaretten en wensen hem\u00a0een fijne avond. Wij gaan naar de kamer om nog
\neen filmpje te kijken en te lezen en dan gaat het licht weer uit.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De wekker staat vanmorgen een uur later. Ik hoef geen handdoeken neer te leggen want hebben met Putu afgesproken om 9 uur. Om 8 uur ontbijten we, en daarna even terug naar de kamer. Op het moment dat we de kamer in willen staat er een schoonmaker voor de deur. Peter zegt gelijk, ik wil … Continue reading