Nog even een aanvulling op de blog van gisteravond. We zaten zoals gewoonlijk bij
\nCemara te eten. Een stagair van het restaurant had een drankje voor een gast
\ningeschonken, rose. Dat had die mevrouw niet gevraagd en wilde rode wijn. De
\nstagair zou het omruilen. Hij schenkt een rode wijn in en geeft het aan de tourist.
\nHij loopt terug naar de bar, waar wij vlak voor met een tafel zitten, en hij pakt
\nhet glas rose en gooit het terug in de fles. Wij zaten met verbazing te kijken dat
\ndat gebeurt. We roepen de stagair en vragen of hij even wil komen. We kennen
\nze inmiddels vrij goed en kunnen goed met ze overweg. Peter vraagt waarom
\nhij dat glas rose terug in de fles gooit omdat dat niet echt fris is. Dat moest van
\nzijn baas. Dus vragen we of de baas naar ons toe wil komen. We leggen dezelfde
\nvraag voor en hij schuift het weer af op de stagair. We leggen uit dat daar veel
\nmensen ziek van kunnen worden, je zal maar een koortslip hebben bijvoorbeeld.
\n1000 excuses en wil je nog wat drinken enz. Wij moesten toen nog eten en we
\nkonden het niet laten om te vragen wat er met het eten gebeurt als het bord
\nniet leeg is, of het naar een volgende klant gaat……. Ik ga er maar niet teveel
\nover nadenken want dan hoef je hier nergens meer te eten. Terug op de kamer
\nzei Peter toen ik in de badkamer was, er zit een grote salamander op de muur.
\nIk dacht getsie ook dat nog. Peter is de grand prix gaan kijken en ik ben nog
\neven gaan lezen, binnen een half uur was ik vertrokken.<\/p>\n
Vanmorgen om half 8 de handdoeken neergelegd. Toen ik in de gang liep naar
\nbuiten zag ik al dat het flink geregent had want er was lekkage. Het zag er ook
\nbewolkt uit buiten. Toch maar de handdoeken neerleggen want je weet maar
\nnooit of het zonnetje weer door breekt. Om 8 uur ontbijten en Prapta weet te
\nvertellen dat om 11 uur de zon weer gaat schijnen. Het ontbijt smaakte weer
\nverrukkelijk. Ze hadden chocolade donuts, cake enz. Zo vervelend als je dat
\nmoet laten liggen. Dus ontbijten we hier prima maar dan lunchen we niet.
\nAls we op de kamer zijn begint het opeens te hozen. Flinke buien komen er
\nnaar beneden. Tot 2 uur zijn we op de kamer gebleven want we konden geen
\nkant uit. We hadden Putu nog gevraagd of hij tijd heeft maar hij was met
\ngasten op stap helaas.
\nNa twee uur gaan we naar het zwembad toe. De zon is te voorschijn gekomen
\nen het is lekker rustig aan het zwembad. Het water is vrij koud en ik hou het
\nbij poedelen met mijn benen in het water maar Peter die gaat het water in.
\nVlak daarna verdwijnt de zon weer. De mensen uit Volendam komen ook bij
\nhet zwembad zitten. Zij zijn 3 dagen met Putu op stap geweest naar o.a. Lovina.
\nOm vijf uur gaan we naar de kamer waar we nog even lezen. Om kwart voor 6
\nlopen we via de bekende omweg naar Cemara. We hadden alleen niet nagedacht
\ndat dat achteraf weggetje helemaal ondergelopen met water was. Peter op zijn
\nslippers en ik met linnen\/dichte schoenen die helemaal kletsnat zijn. Soppend
\nkomen we via de achterdeur weer het restaurant binnen.
\nWat we gaan eten weten we nog niet, maar het zal voor mij denk ik salade met
\nnasi goreng worden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nog even een aanvulling op de blog van gisteravond. We zaten zoals gewoonlijk bij Cemara te eten. Een stagair van het restaurant had een drankje voor een gast ingeschonken, rose. Dat had die mevrouw niet gevraagd en wilde rode wijn. De stagair zou het omruilen. Hij schenkt een rode wijn in en geeft het aan … Continue reading