Vrijdag, 14 juni 2013.

We zaten nog vol van gisteravond en hebben niet zo een
trek in het ontbijt. We nemen wel een gebakken ei met
yoghurt of ananasstukjes.
Op de kamer gekomen zetten we de wekker op kwart voor
10 en duiken nog even ons bed in. Om 10 uur zitten
we op onze stoelen bij het zwembad. De zon komt tussen
de wolken schijnen en het is weer een prachtige dag.
Tussen de middag krijgen we trek en bestellen we een
rietenbakje met nasi die we bij het zwembad opeten.

We proberen zoveel mogelijk nog in de zon te liggen
want zoveel dagen hebben we niet meer. Peter smeert
nog wat olie op zijn gezicht want hij vindt zichzelf
nog niet bruin genoeg. Hij zegt dat ik bruiner ben
maar ik doe er niets voor. Lig in de schaduw onder
een parasol. Het zal van het zwemmen zijn dat ik bruiner
ben waarschijnlijk.
S middags om kwart over 5 gaan we terug naar de kamer
en komen we er achter dat internet het niet meer doet.
Peter er de ziekte in en belt boos de receptie op dat
ze iemand moeten sturen. Hij wordt gelijk terug gebeld
dat er iemand aan komt. Wonder boven wonder staat er
binnen 10 minuten iemand aan de deur. Het wordt gemaakt
en alles werkt weer. We gaan gelijk de deur uit en pakken
een taxi. De chauffeur weet niet waar het restaurant is.
We vertellen dat het voorbij supermarkt Hardy’s is. Na
heel wat afgezocht te hebben zie ik het restaurant Mona
Lisa. Gelukkig is er plek, we zijn de enige, maar normaal
zit het vol. We gaan in de tuin zitten en krijgen lekker
een ventilator op ons gericht. Wederom hetzelfde van het
huis voorafje en nemen daarna carpaccio van beef. Lekker
met sla erbij. Als hoofdgerecht nemen we de Poivre Noire,
biefstuk. Het smaakte goed, met frietjes en groente erbij.

We hebben heerlijk gegeten en hebben zelfs geen trek meer in een cappuccino. We vragen om de rekening en komen hier zeker weer terug. Als we naar buiten lopen komt er net een taxi aan. Tot onze stomme verbazing zit het restaurant tegenover Starbucks. Dat wisten we niet dat er ook een in de buurt zat. De taxi was al aangehouden dus stappen we in en gaan
terug naar het hotel.
Ik ga de blog bijwerken en Peter geniet weer van het internet.

Donderdag, 13 juni 2013.

De laatste dagen van deze vakantie zijn in zicht. Gelukkig nog
steeds mooi weer. s Morgens is het bewolkt weer maar dan breekt
in de loop van de morgen de zon weer door. Vanmiddag kwam
Gerard bij ons zitten aan het zwembad, normaal zit hij met Ans
op het strand. Gezellig zitten we te kletsen en het valt opeens
op dat twee Australische mannen heel wat flesjes bier op hebben.
Ik denk dat er 25 lege flesjes op de bar stonden. Twee Nederlandse
jongens gaan ook aan de bar zitten en die vragen of ze dorst hebben.
Wij lagen in een deuk van het lachen. De twee Australische vrouwen
zaten op afstand langs het zwembad hun mannen in de gaten te houden.
Peter zei dat de mannen vanaf 1 uur al aan de bar zaten te drinken en
nog niet van hun kruk af waren gekomen. De barkrukken staan dus in
het zwembad. Ik zei gelijk, gatver! dan pissen ze dus in het water,
want als je zoveel drinkt moet je echt wel naar de wc. Ik ben het
water niet meer in gegaan. Vanavond worden er weer emmers chloor in
het zwembad gegooid en morgenochtend liggen ze nog in coma dan kunnen
we gerust weer zwemmen.
We spreken met Gerard en Ans af om samen te gaan eten bij Mona Lisa.
We gaan met de taxi daar heen want het is te ver om te lopen. Zij
hebben er gisteren gegeten en het was heerlijk vertelden ze. Gelukkig
is er nog plek voor een tafel met 4 personen. We krijgen van het huis
een klein voorgerechtje tomatenpartjes in een sausje, stokbrood en
kruidenboter. We hadden zelf als voorgerecht gekozen Vietnamese loempia s
in een bakje die je ook kan opeten. Het zag er leuk verzorgd uit. We
bestelden er twee en hebben het gedeeld, anders is het te veel.
Peter en ik namen de cordon blue en Gerard had biefstuk die er fantastisch
uit zag. Ans had gepofte aardappel met slice beef. We sloten af met
cappuccino. Gerard zat weer op zijn praatstoel en denkt dat hij suiker
in zijn koffie doet, maar hij pakte een zoutzakje. Niets in de gaten en
nog even roeren en een lekkere grote slok neemt hij. Hij riep gelijk,
gatverdarrie!!! Ik zie dat zoutzakje liggen en de rest ook en we moesten
zo erg lachen. Hij bestelde nog een nieuwe en ik leg voor de zekerheid
een suikerzakje voor zijn neus.
Het was een gezellige avond. Peter en ik besluiten morgen samen er nog
een keer heen te gaan. Gerard en Ans zijn een dag weg met een gids.
We zijn om half 10 terug op de kamer. Ik was te moe voor de blog. Onze
bovenburen rennen tot 12 uur s nachts door de kamer en we kunnen niet
slapen.

Dinsdag, 12 juni 2013.

Vanmorgen dus vroeg aan het ontbijt. Het is bewolkt weer en ik ben
benieuwd of de zon er nog door heen gaat komen. Voor Rob en Sandra
is het het laatste ontbijt. Ze worden om 12 uur opgehaald. Sandra
zat om kwart voor 9 op haar stoel bij het strand maar de zon bleef
weg. Email adressen worden er uitgewisseld en we houden contact met ze.
Om 16.07 uur zien we een Garuda vliegtuig over vliegen. Peter en Gerard
zwaaien nog even vanuit het zwembad. Ik had s middags behoorlijke last
van mijn buik en ben het water niet in gegaan.

We krijgen van Rob en Sandra een mailtje dat ze in de lounge van
Denpassar zijn. Gelijk een mailtje terug gestuurd dat de zon weer
schijnt 😉

We besluiten met Gerard en Ans uiteten te gaan vanavond bij Beach
Breeze. Zij hebben er al eerder gegeten en vonden het prima en ook
nog goedkoop. We spreken om 19.00 uur af bij de achteruitgang van
het hotel. We lopen er op ons gemakje heen en het ziet er vol uit.
Gerard regelt wel iets en binnen een tel heeft hij een tafel geregeld.
We bestellen 2 grote bier en 2 bananen juice. Voor Peter, Ans en Gerard
Sapi Lada Hitam en ik neem nasi goreng met kip. Het was heerlijk! Toe namen
de heren en Ans espresso met een bolletje ijs er in en ik cappuccino.
We hebben heerlijk gegeten voor een koopje.

Na de heerlijke koffie lopen we terug naar het hotel en maken nog een rondje want
er staat een lekker windje aan het strand. Een zeer gezellige avond hebben we gehad
en morgen gaan we weer met z’n allen eten maar dan bij Mona Lisa waarschijnlijk.
We wensen elkaar welterusten en gaan naar onze kamers. Nog even een film kijken
lezen en dan slapen. Ik hoop dat ik beter slaap dan vannacht want dat was een ramp.
Welterusten allemaal.

Dinsdag, 11 juni 2013.

De wekker gaat om kwart voor 8 af. Het is heel druk in de ontbijtzaal.
Morgen gaan we maar weer vroeger eten. Vrij snel zaten we bij het
zwembad. Het is wederom een schitterende dag. We zijn al lekker gekleurd
en ik heb weer een soort skibrilafdruk in mijn gezicht, geen gezicht.

Morgen gaan Rob en Sandra naar huis. Echt jammer want met hun is het
heel gezellig. s Middags hebben Peter en Rob nog een biertje samen
gedronken. Daarna zijn we naar onze kamers gegaan om na te denken
waar we gaan eten. Uiteindelijk is het toch maar Cemara geworden.
Ik nam cordon blue en Peter entrecote. Het was lekker. Vrij snel zijn
we via de achteruitgang, na het betalen, weg gegaan want we hadden
dit keer geen zin in Gucci aan de tafel.
Op de kamer even klein wasje gedaan en na de blog gaan we film kijken
en zullen daarna de ogen wel dicht vallen.

Maandag, 10 juni 2013.

Vannacht is er door Peter geen grand prix gekeken. Tot 12 uur konden
we de ogen open houden en toen vielen ze dicht. Heerlijk hebben
we geslapen. De wekker ging om kwart voor 8 maar ik was om 7 uur
al wakker. We hebben ontbeten om kwart over 8 ongeveer. Na het
ontbijt hebben we aan Sari (een assistente van Wisnu) het kadootje
voor Wisnu afgegeven. Gelijk gaven we aan haar door dat het internet
nog steeds niet goed werkt. Ze zou het door geven.
We hebben om kwart voor 10 de Hardy’s bus genomen naar Hardy’s.
Een paar boodschappen gehaald en boven nog even rond gekeken of er
leuke slippers waren. Helaas niets bijzonders te koop.
Vrij snel hadden we al weer een bus terug naar het hotel. Om kwart
voor 11 lagen we al op de stoelen. Peter is nog verbrand en moet
nog een beetje uitkijken met de zon. Gerard en Rob kwamen al vragen
waar hij bleef dus Peter zet een pet op en gaat ook het water in.
Binnen 1 minuut klonk het lachje van Rob al. Rob en Peter nemen
Gerard steeds in de maling, maar die kan er wel tegen. Ik lig in
een deuk van het lachen steeds en dat gaat steeds maar door die
grappen. Woensdag vertrekken Rob en zijn vrouw Sandra en zal het
een stuk rustiger in het zwembad zijn.

Rond kwart over 5 gaan we naar de kamer terug om te kijken of er een kastje is gebracht
voor het internet. Nee dus. Dat was te verwachten. Peter weer naar Sari bellen. Ze zou er weer
achteraan gaan. Een half uur later komt er iemand met ict op zijn shirt. Hele verhalen heeft
hij en na 3 keer terug komen en Peter zijn werk uiteindelijk heeft gedaan kon meneer weer vertrekken.
Maar het internet werkt nu fantastisch.
Gelijk daarna zijn we naar Cemara gegaan. Er staat een behoorlijke wind aan het strand waar we gaan
zitten. Heerlijk, tenminste niet zo benauwd. Gucci is er weer en heeft weer verhalen. We bestellen
als hij even weg is gauw ons eten anders zit hij vanavond om 23.00 uur er nog. Als we ons eten,
snapper dit keer, hebben gekregen blijft ie even weg. Na het eten bied hij ons koffie aan en Peter
krijgt nog een Arak aangeboden. Toen we het glaasje zagen dacht hij al , jee wat vol. Gelukkig is
er een hoop zand en Gucci was even weg dus er verdween wat Arak de grond in. Gucci komt terug en
zegt: wat is mijn glas vol en giet de helft van zijn glas in Peter zijn glas. Ik vond het wel
grappig en Peter wachtte zijn kans af dat hij weer even vertrok. Ongezien goot hij weer een beetje
uit zijn glas. Gucci had nog een paar verhalen te vertellen en daarna hebben we de rekening
gevraagd. Om 21.00 uur liepen we terug naar het hotel. Peter kan eindelijk uitgebreid internetten
en ik maak weer de blog. Ik ben moe dus mijn ogen zullen snel dicht vallen.

Zondag, 9 juni 2013.

Tja wat moet je vertellen als je elke dag hetzelfde doet.
De dag begint weer zonnig. We ontbijten nu wat
later, kwart voor 8 omdat het dan iets minder druk is in
de ontbijtzaal. Om 9 uur liggen we op onze stoelen en gaan
na ingesmeerd met olie te hebben dit keer vrij snel het
water in want het is warm. Dat hebben we s middags geweten.
We zijn vrij lang in het water geweest en lang staan praten
met de bekende mensen. Ik ben er iets eerder uit gegaan maar
Peter, Gerard en Rob hebben lang in het water staan praten.
Om 3 uur merken hoe verbrand we zijn. Peter is erger verbrand
en we besluiten naar de kamer te gaan voor afkoeling.
Ik heb een film gekeken en Peter zat op het balkon.
We gaan om half 7 richting Cemara lopen. Eerst zitten we aan
het strand maar vrij snel komen de regendruppels naar beneden
vallen. We verhuizen naar binnen. Gucci komt bij ons zitten en
begint met zijn verhalen over vroeger te vertellen. Van bestellen
komt even niets en de mensen aan de tafel naast ons, zitten ook
mee te luisteren. Op een gegeven moment begint het te onweren
en te stortregenen. We bestellen allebei cordon blue en het
is weer lekker. Na het afrekenen gaan we gauw terug want het
is net even droog.
Peter kijkt tv en ik maak weer de blog. Vannacht om 02.00 uur
is er grand prix. Ik ben benieuwd of Peter nog gaat kijken.
Ik draai mij dan nog even om. Slaap lekker.

Vrijdag, 7 juni 2013.

Na het ontbijt waren we nog zo moe dat we nog even op bed
zijn gaan liggen. Ik werd om 10 uur wakker en maak Peter
wakker. Gelijk zijn we ons om gaan kleden en naar het zwembad
gegaan. Ans en Gerard zitten er al en na een half uur zijn we
het water in gegaan. Het is al behoorlijk warm en Gerard en Ans
komen ook het water in. We kletsen bijna 2 uur in het water en
komen rimpelig het water weer uit. Je kan merken dat er vanavond
een cocktailparty is want alle managers lopen rond en wordt er
druk aan het zwembad gewerkt en lopen de mensen van de bediening
rond het zwembad om de bestellingen op te nemen. Normaal zie je ze
nooit maar anders krijgen ze tijdens de party klachten te horen.
We gingen om kwart over 4 naar de kamer want ik moest mijn broek
nog strijken. Om half 6 worden we verwacht in een tuin. We lopen
er heen en we worden verwelkomt door een hoop trom geroffel met
gezang. Je kan elkaar niet verstaan. Ik neem een rose en Peter neemt
een biertje. Het is er bloedheet. Gerard en Hans komen ook en ook
bij hun lopen de straaltjes water langs hun gezicht. De hapjes waren
voornamelijk vis. Dus met die warmte wagen we ons er niet aan want
ze stonden al even op een tafel. Na anderhalf uur hielden we het voor
gezien en zijn we met zijn vieren naar Torro Torro gegaan om daar een
hapje te gaan eten. Gerard heeft leuke verhalen te vertellen over vroeger,
zijn diensttijd. Om half 10 zijn we de laatste die de rekening vragen en
lopen we terug naar onze kamer. Ik zei tegen Peter, voetbal is begonnen.
Gelijk Peter de tv aangedaan en ik ben gaan douchen en aan de blog begonnen.
Nederland speelt tegen Indonesië, de stand is nog steeds 0-0. De wedstrijd
is niet heel erg bijzonder om aan te zien. Het internet is weer sloom
en ik ben benieuwd of ik de blog online krijg. De foto’s zullen later
wel volgen. We hebben het doorgegeven dat het internet amper werkt
tijdens de cocktailparty en morgen zouden ze er naar gaan kijken.
We wachten het af…..

Donderdag, 6 juni 2013.

De afgelopen dagen hebben we haast geen internet verbinding. Met moeite
kan je een pagina van de krant openen. Het weer blijft fantastisch en op
een heel klein regenbuitje na van 10 minuten onder de parasol is het lekker
zonnig hier. We zitten veel in het zwembad en hebben weer een leuk stel
mensen ontmoet. Samen met Gerard en Ans verblijven we met zijn zessen veel
in het zwembad. De sterkste verhalen komen bij de mannen boven water.
Als Peter later in de ochtend een cappu gaat klaar maken, staat er voor de
deur een ladder en twee mannen zijn bezig met de airco. Toen we gisteravond
van het eten thuis kwamen zagen we een plas water op de grond voor onze deur
liggen. We dachten: zal wel iemand iets met drinken hebben gemorst. Niet beseft
dat het van de airco vandaan komt. Volgens mij werkt de airco goed nu.

Er lag ook weer een uitnodiging voor de cocktailparty onder de deur. We gaan
wel even kijken vrijdag of het leuk is. Het zal nooit zo druk zijn als de vorige
keer. Toen waren er 150 mensen uitgenodigd. Denk dat het er nu 50 zijn. We zullen
het zien vrijdag. Gerard en Ans gaan er ook heen. Het andere stel zit helaas in Lombok
vrijdag dus die zijn er niet.
Louis en Ria zijn inmiddels thuis aangekomen, en het is een stuk rustiger in het
zwembad gelijk. Wat kan die man vloeken, niet normaal. Ze zullen volgend jaar weer
terug komen in Bali.
We kleuren al lekker, en een afdruk van mijn bril heb ik alweer, geen gezicht. Zonder
zonnebril gaat niet want de zon is te fel. Misschien dat ik morgen een petje op zet
zodat het bij kan kleuren in mijn gezicht. Om drie uur trok de zon weg en de bewolking
kwam. Op het balkon is het behoorlijk warm. We weten nog niet waar we gaan eten want
we denken dat er een regenbui aan zit te komen.
We zijn dit keer bij Toro Toro gaan eten, het restaurant wat naast Cemara zit. Dit keer
voor de verandering Cordon Blue gegeten die heerlijk was. Daarna naar de kamer terug
waar weer even een poging wordt gedaan om de kranten te lezen maar dat lukte niet echt.
Dan maar naar een film gekeken.

Maandag, 3 juni 2013.

Het zelfde ontbijt als altijd, behalve dat ze vandaag bakmi hebben
staan. Ik kan er niet om heen en neem een bordje i.p.v. brood. Heerlijk.
Vanmorgen had ik nog steeds moeite mijn bed uit te komen en ik zet na
het ontbijt de wekker op kwart over 9 en duik nog even mijn bed in.
Peter gaat al iets eerder naar het zwembad toe. Wederom blijft het zonnig
weer maar s middags volgt er bewolking en schijnt er een magere zon door
de wolken. We beginnen een beetje te verkleuren maar nog niet veel.
Peter had gelezen dat er in Kuta een nieuw winkelcentrum is geopend en
daar gaan we morgenmiddag naar toe. Het schijnen wel exclusieve winkels
te zijn maar kijken is altijd leuk. Daarna misschien een hapje daar eten.
Eerst maar kijken wat het weer morgen is.
Om 17.00 uur gaan we naar de kamer en lezen nog wat kranten en gaan om
half 7 richting Kesuma wandelen. We verheugen ons op de gegrilde Fish filet.
Het pad er naar toe is aarde donker, geen licht te zien en je moet uitkijken
met lopen want anders lig je op de grond. We worden hartelijk ontvangen en
we zien dat er meer tafels bij gekomen zijn. Een aantal tafels zijn bezet.
We bestellen gelijk ons eten en drinken. Wat een afknappers wordt de Fish
filet. De vis van Peter is nog rauw en die sturen we terug. Hij krijgt een
nieuwe maar de trek is weg. Alles smaakt anders dan vorige keren. Dit was
helaas voor ons de laatste keer Kesuma.
We lopen in het donker weer terug en na het douchen gaan we nog het nieuws
lezen en de lichten gaan uit.

Zondag 2 juni 2013.

Vroeg gaat de wekker weer. Eigenlijk is dat niet echt nodig wat een man van
het zwembad legt voor ons de handdoeken neer smorgens. Daar hebben wij niet om gevraagd
want we zijn altijd vroeg maar hij denkt daar wat mee te verdienen. We zullen
hem wat geld geven als we vertrekken. Vorig jaar toen die mannen dat deden
werden ze nog ontslagen, maar het beleid zal weer veranderd zijn.
Naast ons komen een paar oudere mensen te liggen. Allebei met pensioen, en zeer
aardig. We raken aan de praat langs de kant van het zwembad en in het zwembad.
Ze hebben veel over de wereld gereisd en hebben leuke verhalen te vertellen.
Om half 3 wordt het donkerder en krijgen we een buitje. We kruipen met z”n allen
onder de parasols. We horen dat ook zij internet problemen hebben en zij hebben
gebeld naar de receptie en krijgen te horen dat de logincodes zijn allemaal veranderd in het hotel.
Handig dat ze dat niet tegen de gasten zeggen.
We hebben tot half 6 buiten zitten praten met Gerard en Ans en zijn toen naar de kamer
gegaan. Waar zullen we vanavond gaan eten……. eh het wordt weer Cemara.
Om half 7 lopen we er naar toe en het is er niet druk. Ik besluit weer een snapper
te nemen en Peter saté babi. Het is redelijk snel klaar en mijn snapper smaakt prima
maar de saté van Peter hebben we twijfels over. Er komt een hondje naast ons zitten.
We kijken of hij het vlees lekker vind. Hij ruikt er lang aan maar eet het wel op.
Daar gaat Peter zijn saté. Peter heeft het ook gegeten en we hopen maar dat hij
niet ziek wordt vannacht. Terug op de kamer nog lekker relaxen en de blog maken.
Straks nog even lezen en dan gaan de ogen weer dicht.