Donderdag, 11 januari 2018.

We gingen om kwart over 12 slapen en om 5 uur was ik al wakker.
Uiteindelijk ben ik om 7 uur weer in slaap gevallen nadat ik de wekker een uur later heb gezet want het regende. Ook om 8 uur komt de regen met bakken uit de hemel vallen. We kunnen overdekt naar de ontbijtzaal lopen waar het aardig druk is. Eerst haal ik voor Peter koffie uit een automaat en Peter besteld thee voor mij. Als ik terug kom staat Uuk bij onze tafel te praten met Peter. Ze waren gisteravond naar de cocktail party geweest waar het niet druk was. Na de cocktailparty werd gevraagd of ze in restaurant Lada wilden komen eten want die werd geopend. Wel voor eigen rekening…. Daar hebben ze spijt van gekregen. Het eten was koud en niet te eten zei Uuk. Hij heeft de rekening niet betaald zei hij.
Hans en Lenie waren ook niet over het eten te spreken.
Het regent om 10.00 uur nog steeds. De renovatie is weer in volle gang en we gaan zo naar de duty manager om te klagen. Ze begonnen om half 10 al continu met een drilboor boven ons hoofd te boren. De manager front office, Anna, zagen we lopen toen we op weg waren naar de receptie. Ze vroeg aan ons hoe het met ons ging. Niet goed zei Peter. We worden gek van die drilboor vanaf half 10. Ze ging allemaal smoesjes verzinnen waarom dat was maar daar nam Peter geen genoegen mee. Op elke vraag had ze geen antwoord en zei alleem: i’m so sorry. Toen Peter zei ik schakel Tui en de krant in zakte ze bijna op haar knieen. Ze zei gelijk, ik ga jullie verhuizen naar de andere kant van het hotel. We zeiden nog dat hoeft niet want de kamer die we hebben zijn we heel blij mee. Anna zou eerst de kamer laten zien. Kamer 268, de club suite. Een woonkamer met openslaande deuren naar het balkon, die een meter of 7 lang is. Aangrenzend is de slaapkamer, ook met openslaande deuren naar het balkon waar een ligstoel staat. Als je op het balkon staat zie je een leuke waterval in een grote tuin.
De badkamer is heel mooi met een stortdouche en een ligbad. De televies die het niet deed hebben ze vervangen.
De balkondeur die niet op slot gaat moet een timmerman voor komen en de airco werkt op halve kracht.
We kijken hoe we de nacht door komen in een snikhete kamer en anders staan we morgen weer bij Anna.
We gaan om 17.00 uur naar Bobby’s waar Herris naar toe zou komen. Het is heel leuk om hem weer eens te spreken. De kinderen, Putu en Elleni, waren ook mee gekomen. Putu is 10 en Elleni is 7 jaar.

Na Bobby’s zijn we even naar de Bamboo bar gegaan om wat te drinken en zo gauw het droog is gaan we gauw naar onze kamer.

Woensdag, 10 januari 2018.

Ik had gisteravond de wekker iets later gezet zodat we om 8 uur naar de ontbijtzaal gaan. Dit keer besteld Peter een omelet met verschillende groentes. We zaten gelijk vol. Toch neem ik nog vruchtjes en Peter vla. Daarna naar de kamer om de kranten te gaan lezen. Het is heel bewolkt weer vanmorgen. Het is half 10, en we horen dat ze al met de renovaties van de kamers zijn begonnen. Dat is waardeloos als je er vlak boven zit. We kunnen wel gaan klagen, zoals velen dat zullen gaan doen, dan verplaatsen ze je met naar een andere kant van het hotel maar dan heb je geen uitzicht over het zwembad en de zee, tenzij we de suite krijgen;-). Sari is er vrijdag geloof ik weer. We kijken het nog even aan.
Uuk verteld dat er elke dag tonnen vol vuilnis uit de zee wordt opgeruimd, dat voor de kust blijft liggen. Geen leuk gezicht voor de toeristen als ze dat zien. Het hotel zorgt dat het strand er steeds schoon uit blijft zien, maar er spoelt continu afval aan.
We gaan niet naar de cocktail party toe. We hebben er geen zin in. We gaan naar de Bamboo bar waar ik weer 1 glaasje banana delight neem. In ieder geval zit er rum in en kokosmelk.
Als de glazen leeg zijn lopen we op ons gemakkie naar restaurant Kesuma. Ze herkenden ons nog van de afgelopen jaren dat we bij hun kwamen eten. Ik bestel een mix juice en de grilled fish fillet. Peter een biertje en een hotplate chicken.
Er zit weer heerlijke uitgeperste verse knoflook en een heel heet balinees sausje bij, die na het eten bijna op zijn.

Vlak voor we klaar zijn met eten begint het te waaien en daarna te regenen. We rekenen af, ongeveer 13 euro, en de regen stopt.
Gelijk gaan we terug wandelen naar het hotel. We komen droog aan op onze kamer.
We hopen dat het morgen beter weer is dan vandaag. Morgen komt Herris ons opzoeken. Hij vaart al een aantal jaren op een cruiseboot. 8 maanden is hij dan van huis, maar inmiddels heeft hij zich opgewerkt tot kelner en verdient heel goed volgens Balinese begrippen. We hebben hem al een paar jaar niet gezien en hij zal met zijn vrouw, zoon Putu die nu een jaar of 10 is en dochter Elleni, jaja naar mij vernoemt, die nu 5 jaar zal zijn naar restaurant Bobby ‘s komen.

Dinsdag, 9 januari 2018.

Het is alweer een week geleden dat we zijn vertrokken vanuit Schiphol. De tijd gaat heel erg snel. Vanmorgen weer een ontbijtje om 8 uur genomen. Na het onbijt lagen we een uur later in het zwembad. Het praathuis was weer open in het zwembad.
We hebben voor morgen een uitnodiging gekregen voor de cocktail
party om half 6. Geen idee nog of we er heen gaan. S middags eten we nog een mango op de kamer om even af te koelen. Het is vandaag benauwd weer. De zon schijnt volop maar aan het eind van de middag komt er bewolking. Voordat we naar de happy hour bij de Bamboo bar gaan, vragen we bij de receptie of Sari er is. Nee dus, ze heeft pauze en is aan het eten. We gaan van de week nog een keer langs en laten we een briefje voor haar achter.
We lopen naar de Bamboo bar en we bestellen een biertje en voor mij een banana delight.

Een heerlijk drankje! We bestellen ook een pizza erbij en gaan daarna naar de kamer waar het heerlijk koel is.
S Middags tussen 10 uur en 16,00 uur zijn er onderhouds werkzaamheden, zoals zij het noemen, aan de kamers op de beneden verdieping, waarbij ze met een drilboor door muren aan het boren zijn(tenminste zo klinkt het). We kregen vanavond een brief onder de deur geschoven. We kijken het nog even aan….

Maandag, 8 januari 2018.

Peter heeft gelukkig goed geslapen. Hij heeft gistermorgen te lang in het zwembad gestaan, waardoor hij nu vuurrood is geworden op zijn schouders. We lijken wel een stel die voor het eerst naar de zon gaan. De handdoeken hebben we wel op de stoelen gelegd voordat we gaan ontbijten.
Vrij snel na het ontbijt gaan we allebei met een shirt aan in het water. Uuk en Elly zijn er ook weer dus ik heb weer pijn in mijn kaken van het lachen. Renee komt er later ook bij staan en dan is het hek van de dam. We liggen echt dubbel van het lachen om hem. Daardoor zijn we weer veels te lang in het zwembad gebleven. Dat zal vanavond weer rode armen en gezicht opleveren.
Het is nu 12.00 uur als ik dit schrijf en de zon schijnt nog volop. Strakjes gaan we even naar de kamer om een mango te eten.
Het is de hele middag zonnig gebleven. We gaan om half 5 naar de kamer om ons om te kleden om naar de Bamboo bar te gaan.
Het is aardig druk, waarschijnlijk omdat 2e drankje gratis is.
We gaan om half 7 naar restaurant Bobby ‘s om daar cordon bleu te eten. Een bananen mix juice voor mij en een bintang voor Peter erbij.
Daarna lopen we terug naar onze kamer. Nog even een serie kijken voordat we gaan slapen.

Zondag, 7 januari 2018.

We worden met de zon wakker. Voor het ontbijt de handdoeken op de stoelen gezet. Je kan merken dat het drukker is geworden in het hotel. S morgens is het al redelijk druk bij het ontbijt. We gaan weer vroeg naar het zwembad toe. Na het goed insmeren liggen we vrij snel in het water. De rest volgt ook gelijk het water in en voor we het weten is het 12 uur. Peter ziet aan de overkant Simbo lopen die op zoek is naar ons. Hij werkt niet meer voor het hotel, zijn contract is niet verlengt. Hij heeft een eigen bedrijf opgezet om zwembaden schoon te maken. Simbo komt mango s uit zijn eigen tuin brengen, die hij vanmorgen uit zijn tuin heeft gehaald. Nadat Simbo was vertrokken zijn we naar de kamer gegaan en heb ik een mango schoon gemaakt. Heerlijk sappig en zoet zijn ze. We gaan om half 2 weer naar het zwembad en in de verte zien we donkere wolken. Het zal toch weer niet zo zijn dat het gaat regenen? Een uur later voelen we al de eerste spetters. Het komt vlak daarna met bakken naar beneden. Het regent om 20.00 uur nog steeds en we bestellen een pizza. Na wat series te hebben gekeken gaan we slapen. De wekker zetten we op 7.45 uur.

Zaterdag, 6 januari 2018.

Ik word wakker met knallende hoofdpijn. Het zal wel door de verbranding van de zon komen van de afgelopen dagen. Ik neem een paracethamol in. Het ontbijt was weer heerlijk , met croissantjes vandaag. De zwangere poes hebben we niet gezien. Voor niets ham en spek meegenomen🐈.
“Onze plekken” zijn helaas bezet waar we gisteren zaten. Voor vandaag leggen we ze maar weer bij het kinderbadje neer.
Het is nu kwart over 8 en de zon komt een beetje door.
We gaan om half 9 richting de stoelen en liggen al vrij snel in het water. Elly en Uuk en later Pieter en Marijke komen ook het water in. De sterke verhalen komen weer boven. Ik heb een t-shirt aangetrokken ivm mijn rode schouders.
Het is tot 2 uur zonnig weer gebleven. Om half 3 zaten we weer op de kamer door onweer en regenbuien.

Vrijdag, 5 januari 2018.

Vannacht ben ik steeds wakker geworden. Geen idee waarom. Ik moet nog in het goede ritme komen van Bali. Ik ben op mijn schouders behoorlijk verbrand ondanks het vele smeren, met eucerin zonnebrand…
We ontbijten weer om 7 uur. Helaas zijn er vandaag geen gewone croissantjes alleen met chocola gevuld. Ook geen probleem, heerlijk zelfs, maar we nemen getoasted brood met kaas en ham.
Er zit een zwangere poes te bedelen bij een andere tafel. Ze geven niks en jagen de poes weg. Morgen nemen we extra ham of spek mee om aan de poes te geven.
Na het ontbijt wisselen we ruphias bij de receptie om de schoonmaker van onze kamer een fooi elke dag te geven. Hij geeft ons ook extra water elke dag.
Tot half 3 kunnen we bij het zwembad zitten en dan wordt de lucht pikzwart. Behoorlijke onweersknallen zijn er te horen en even later volgt er een regenbui.
Wij gaan naar de kamer, net als iedereen, en gaan alvast douchen.
Morgen hopen we weer op een zonnige dag.

Woensdag 4 januari 2018.

Ik slaap door de wekker heen, Peter maakt mij wakker om zo te gaan ontbijten. Ik strompel naar de badkamer. Het is stralend weer, zo te zien. We wandelen naar de ontbijtzaal waar we Elly en Uuk zien zitten. Even bijkletsen voordat we gaan ontbijten. Hans en Lenie komen er ook aan. We gaan eerst ontbijten. We spreken hun strakjes. Het ontbijt is weer prima.
We leggen 4 handdoeken op onze stoelen en gaan even bij Hans en Lenie bijkletsen.
Het is redelijk druk in het hotel. Er zijn veel Australiers op dit moment. Wij liggen om 8 uur al in het zwembad. Het water is heerlijk. Na een tijdje komen Elly, Uk en Lenie ook het water in. Anderhalf uur later komen we het zwembad uit. We hadden ons goed ingesmeerd dus hopelijk zijn we niet heel erg verbrand.

We gaan om half 2 naar de kamer, om even uit de zon te blijven.
Op het balkon is een lekker windje en zitten we in de schaduw.
We zijn allebei behoorlijk moe en vallen in slaap. Na het middagdutje maak ik de blog af. Peter besteld om half 8, 2 club sandwiches via de roomservice.

Voor 140.000 ruphia, 8 euro, krijgen we 2 borden met club sanwiches en frietjes. Er zaten ook 2 sausjes op een schaaltje bij. Ik dacht dat het ketchup en curry was. Nee, de een was sambal. Dat heb ik geproeft 🙄.
Na het eten lekker serie kijken voordat de ogen dicht vallen.

Dinsdag, 2 januari 2018/ woensdag 3 januari.

We vliegen met een nieuw KLM vliegtuig, waar 550 mensen in kunnen.

Het is bijna half 5 als we een mercedes taxibus een partij moeilijk zien parkeren. Peter zei gelijk: sorry maar dat kan niet anders dan een vrouw achter het stuur zijn. Volgens mij heeft Peter het nog staan filmen. En ja hoor een vrouw achter het stuur zien we als we naa buiten komen. Ze wenste ons vriendelijk gelukkig nieuw jaar en ze heet Lizzy.
Ze kwebbelt van het begin , tot het einde van de rit.
Alles gaat voorspoedig. Ze parkeert voor de deur van vertrekhal 2 en wij lopen gelijk door naar waar we de koffers kunnen laten sealen.


Daarna naar balie 9 om in te checken.
We zijn meteen aan de beurt en lopen door richting douane. De roltrap op, even je ticket scannen en door om je tas te laten controleren en dan door de bodyscan. Ik kan er gewoon doorheen en niets aan de hand maar Peter vonden ze “verdacht” en hij werd van top tot teen gefouilleerd.

Daarna op zoek naar de lounge van de KLM. We installeren ons en kijken even rond wat er is te eten en drinken. Fruit/koffie/thee/sapjes/kaas met kleine broodjes en verderop staat rijst met chili con carne met komkommersalade. We nemen allebei een klein beetje, met een glas verse jus d orange. Het smaakt prima.

Het is nu 18.00 uur en we vertrekken pas om 20.55 uur. We moeten nog even de tijd zien vol te maken. Peter is al een beetje moe dus ik ga zo een cappuccino voor hem halen zodat hij wakker blijft. 😉

We zien om 20.15 uur dat er boarding op de borden staat.
We moeten rennen want Gate E20 is helemaal aan de andere kant.
Uiteindelijk waren we ruim op tijd want we vertrokken pas 3 kwartier later. Peter neemt een glaasje champagne en ik neem jus d’orange als we in het vliegtuig zitten. We krijgen de menukaart aangereikt. Het eten was prima. De fotoos laten het zien.

Na het eten kijkt Peter nog een film en ik begin een serie te kijken op de ipad. Peter valt na een uur in slaap en bij mij vallen mijn ogen niet dicht. Ik kan wel lekker liggen onder een deken. De vlucht gaat voorspoedig zonder turbulentie. We landen in Singapore waar we even uit het vliegtuig moeten en in de hal moeten wachten. Peter maakt een foto van het cabine personeel en werd iets later door een purser gevraagt wat hij met die foto ging doen. Hij mocht niet op facebook worden gezet wegens privacy redenen. Geen probleem, foto is verwijderd. Na een vliegtuigstop van een uur kunnen we weer dezelde plekken in nemen.

Wederom eerst eten, wat weer prima was. Na het eten deelt de stewardess de klm huisjes uit. Ik kon als eerste uizoeken en heb voldoende keus. Mijn ogen vallen af en toe dicht, ik ben ook doodop.
Deze vlucht duurt maar 2 uur en 3 kwartier. We landen en de koffers krijgen we ook redelijk snel. Nu nog door de douane waar geen rij staat. Ook dat verloopt prima. Nu nog op zoek gaan naar Putu. Nergens is hij te bekennen. Peter gaat hem bellen maar Putu zijn telefoon staat uit. Op een gegeven moment komt er een mannetje naar ons toe lopen met een papier in zijn handen waar Peter Bode op staat. We vragen waarom Putu er niet is. Hij was in het noorden van Bali. Hij had het tenminste aan ons kunnen laten weten dat hij niet kon komen…
We rijden met een andere chauffeur eerst naar Hardy s om even geld te pinnen. Het kan nog net want ze willen gaan sluiten.
Het was inmiddels bijna 22.00 uur. Hij brengt ons naar Prama
Sanur Beach hotel waar we ons bij de receptie melden. We krijgen een welkomsdrankje en gaan erna naar onze bekende kamer 613. Na iedereen geappt te hebben dat we veilig zijn aangekomen, pakken we de koffers uit en gaan vrij snel slapen.

Vrijdag, 29 december 2017.

Eindelijk is het half 5, vakantie! Wat heb ik hier naar uitgekeken. Tot 5 februari 2018 ben ik vrij. Heerlijk. De koffers kunnen nu verder ingepakt worden. Er moet nog een stapel kleren gestreken worden, bluh.