Zaterdag, 14 mei 2016.

Ik was al vroeg wakker en lees alvast de kranten voordat ik Peter wakker maak. Half 9 maak ik hem wakker. In het begin van het ontbijt komen we Rob en Sandra tegen. We gaan aan een tafel van 4 personen zitten. Tijdens het ontbijt hebben we het over Louis en Ria die we alle 4 in het hotel hebben leren kennen. Voor Rob en Sandra 1 jaar geleden en wij 3 jaar geleden. Ik denk dat het hele hotel hem kent. Hij is de grootste onbeschoftste man die ik ken. Een grote mond tegen het personeel van het hotel of in het restaurant waar hij gaat eten. Tegen iedereen klagen en in elke zin gvd zeggen. Als je het over de duivel hebt, komen Nico en Nel aanlopen. Ik dacht dat er een grapje werd gemaakt maar helaas. Ze komen een stuk achter ons zitten. Rob gaat als eerste langs hun tafel om gedag te zeggen en vlucht als Sandra hun gedag komt zeggen. Wij besluiten niet langs te gaan want misschien kennen ze ons niet meer. Wij horen dat hij al flink zit te foeteren over het ontbijt. Wij hebben het met z’n vieren heel gezellig tijdens het ontbijt en lachen wat af.
Rob en Sandra gaan op het strand zitten omdat daar meer wind staat. Wij blijven nog een dag bij het zwembad zitten. We komen ze vrij snel in het zwembad weer tegen. Later in de middag drinken Peter en Rob een glaasje whiskey, die Rob had meegenomen uit Nederland. Peter besteld voor de heren nog een biertje en daarna moet Rob gauw naar zijn kamer om Sandra haar rug te wassen ;-). ( zoals hij zelf zegt)
Als Putu tijd heeft gaan Sandra en ik binnenkort samen naar de markt in Ubud, en de heren zetten we bij een restaurant af zodat wij op ons gemak kunnen rond kijken.
Wij gaan bij Bobby ’s eten, nasi goreng met saté en een gebakken ei, en 1 bier en een mix juice, kost 8 euro. Een koopje en heerlijk. Daarna gauw terug naar de kamer want de kwalificatie van de Formule 1 begint om 8 uur.

Vrijdag, 13 mei 2016.

We zijn gisteren laat gaan slapen, 1 uur, dus de wekker hadden we om half 9 gezet. We eten weer de bekende eitjes op toast en croissantjes erbij. Het was zo bloedheet in de ontbijtzaal dat we binnen een half uur al op de kamer terug waren. We gaan ons omkleden en gaan gelijk het zwembad in. Heerlijk is het water. We praten nog met het stel uit Groningen en opeens hoor ik Peter zeggen: Rob en Sandra zijn er. Wij kijken ze stomverbaasd aan want wij verwachten ze pas veel later. Hun kamer is nog niet klaar dus krijgen ze een tijdelijke kamer om zich op te frissen en om te kleden. Ze komen gelijk het zwembad in en het is gelijk gedaan met de rust. Ik heb zo n pijn in mijn kaken van het lachen s middags om Rob, hoe hij mensen in de maling neemt, dat ik even het zwembad uit ga. Peter kan er ook wat van trouwens. Ik schaamde mij af en toe kapot. Morgen zitten Rob en Sandra op het strand…. We komen ze wel in het zwembad tegen. Ze gaan om half 4 kijken of hun kamer klaar is en een paar boodschappen doen.
Wij gaan om kwart voor 5 naar de kamer. Om 6 uur besluiten we naar Kesuma te lopen. Het is een aardig stukje lopen en we denken net dat het restaurant weg is omdat ze buiten een heel overdekt gedeelte op het strand hebben gemaakt en we het daarom niet herkenden. Dezelfde meisjes werken er nog en ze kenden ons nog. We hebben heerlijke gegrilde fish fillet gegeten, Peter met Balinese saus en ik met verse gepureerde knoflook. Het was heel lekker. Daarna weer terug wandelen naar het hotel.

Donderdag, 12 mei 2016.

We zijn de afgelopen dagen behoorlijk verbrand. Het komt omdat je met mensen midden in het zwembad staat te praten en staat te hangen aan een touw en de zon vergeet. Mijn schouders zijn een beetje verbrand maar Peters rug is behoorlijk rood. Gisteren zijn we uit de zon gebleven, lekker laat gaan ontbijten en lekker series in de kamer kijken op de iPad.
Eind van de middag zijn we even naar het zwembad geweest toen de zon voor het grootste gedeelte niet meer in het zwembad scheen. ‘S Avonds hebben we pizza gehaald. Daarna nog series gekeken en zijn we gaan slapen.
Vanmorgen gingen we om half 9 ontbijten. Eerst nog even praten met de mensen die we in het zwembad leerden kennen. Ze zochten nog een goede chauffeur, dus hebben we Putu aanbevolen en een kaartje van hem gegeven aan ze. Na het ontbijt hebben we ons omgekleed en zijn we gelijk de handdoeken gaan omwisselen. Even insmeren en gelijk gaan we het zwembad in. Om kwart over 12 gaan we uit de warmte om niet weer te verbranden en even naar de kamer toe.

Maandag, 9 mei 2016.

De wekker staat vandaag om 8 uur. We zijn nog moe en besluiten een uur later te gaan ontbijten. Het is behoorlijk druk in de ontbijtzaal en we vinden een leeg tafeltje. Na het ontbijt stuurt Peter naar Putu een berichtje of hij tijd heeft om met ons een dag op stap te gaan. Hij komt ons om 13.00 uur ophalen. We willen naar pandangbai. Het is een haven waar toeristen met een grote boot richting het rif varen om daar te gaan duiken om het koraal te zien. Pandangbai is ook de haven waar de veerboten naar Lombok vertrekken. Putu brengt ons naar een heuvel waar we een prachtig uitzicht hebben op een blauwe zee en een prachtig strand tussen de rotsen gelegen.
We gaan iets drinken bij de haven en hebben uitzicht op de vertrekkende boten. Het begint aardig donker te worden en in de verte zien we onweers flitsen. We besluiten terug te rijden richting Hardy ’s voor een paar boodschappen. Putu wacht even in de auto. Binnen 10 minuten zijn we bij het hotel aangekomen en na de boodschappen in de kamer te hebben gezet lopen we met Putu door naar het restaurant Cemara. Hij wil het restaurant even zien. Hij drinkt een biertje mee met Peter en op een gegeven moment gaat hij het restaurant bekijken.
Als het begint te regenen gaat hij naar huis. Wij bestellen ons eten en gaan daarna naar de kamer. We kijken een paar series op de tablet en gaan als het afgelopen is slapen.
De wekker hebben we om 8 uur gezet.

Zondag, 8 mei 2016.

Wederom gaat de wekker om kwart voor 7. Het bekende ontbijt weer genuttigd, alleen dit keer na de toast met ei hebben we een warme wafel met chocoladesaus genomen. Heerlijk! We hebben een uurtje in de ontbijtzaal gezeten en zijn erna naar de kamer gegaan om de kranten te lezen.
Om 9 uur gaan we naar het zwembad en gaan we weer zitten op onze stoelen onder ons balkon.
De eerste uren is het redelijk rustig in het zwembad tot er een paar luidruchtige Russen aan de bar in het zwembad komen. Gelukkig blijven ze niet lang zitten. Ze worden afgelost door een aantal Australiërs. Simboo komt nog even bij ons praten en we vragen of Ekka er nog werkt. Ze leidt de kidsclub in haar eentje tegenwoordig en Simboo zou aan haar vragen of ze even naar ons toe komt als ze tijd heeft. Binnen een uur komt ze langs en vraagt hoe het Julian gaat en of Daphne en Ronald nog een keer komen. Ik heb uitgelegd dat ze een tweede zoon Milan hebben gekregen en dat het voorlopig niet lukt.
We zijn te lang in het zwembad geweest vandaag want we zijn een beetje verbrand. Niet pijnlijk maar wel rood op de armen.
We gaan vanavond bij Bobby ’s eten. Het is er redelijk druk. Ze komen gelijk onze handen schudden en krijgen een bezwete knuffel. Bobby’s restaurant is aan het verbouwen en het ziet er al een stuk gezelliger uit dan voorheen. Ik neem de bekende mix fruit en Peter een biertje. We bestellen gelijk, cordon blue allebei, want we willen op tijd terug zijn voor het voetbal. Het smaakte voortreffelijk en we rekenen erna af en lopen terug naar het hotel.
Peter probeert het voetbal te kijken wat niet zonder haperingen gaat.

Zaterdag, 7 mei 2016.

De wekker gaat als gewoonlijk om kwart voor 7 af. Ik heb prima geslapen. Peter heeft nog tot 12 uur een spannende film gekeken op zijn iPad dus die is nog moe. We ontbijten weer om dezelfde tijd. Eieren op toast en dit keer een bananen pancake erbij. Ik neem een glaasje ananassap erbij en voor Peter haal ik een cappuccino uit de automaat om uit te proberen of die warmer is dan de koffie uit de kan die je op tafel krijgt. Ja dus. Het smaakt weer prima. We hebben nog geen handdoeken neergelegd want het lijkt niet zo druk. Om 9 uur gaan we naar het zwembad waar het nog rustig is. In de loop van de morgen gaat het steeds drukker worden. Om 12 uur lijkt het of er heel wat nieuwe gasten zijn gekomen. Veel jonge Australiërs en Nederlanders. Simboo komt ons om 1 uur begroeten en is blij dat we weer zijn gekomen. Hij vraagt als eerste hoe het met de kinderen en kleinkinderen gaat. Simboo werkt nog tot oktober voor het hotel en dan begint hij met een aantal andere mannen voor zijn eigen bedrijf.
Hij gaat de water kwaliteit van zwembaden in Bali controleren.
Om half 2 gaan we naar de kamer want het is een benauwde dag en zeker in het begin moet je met de zon oppassen.
We hebben weer een uitnodiging ontvangen voor een welkomst- “ontbijt of lunch of diner”.
Voor maandag 9 mei a.s. We moeten nog even doorgeven of we gaan. Gelukkig is het smart casual gekleed. ( nette vrijetijdskleding). We zijn van plan om maandag met Putu op stap te gaan dus weten we nog niet wat we beslissen.

Vrijdag, 6 mei 2016.

De vlucht van Hong Kong naar Denpasar verliep voorspoedig. Peter kreeg penne te eten met een broodje en fruit en ik had de rijst met kip genomen. Het smaakte prima. De vlucht duurde 4 1/2 uur. Ik heb 2 uur geslapen. De landing ging dit keer beter. Op naar de douane. We nemen even een sprintje om de meute voor te zijn. Toch nog even wachten bij de douane maar het ging vlotjes. Op naar de bagage band. Het duurt even voordat de koffers komen. Uiteindelijk heeft het een uur geduurd voordat we de koffers hadden. Er was een technisch probleem. Nu nog op zoek naar Putu die ons op komt halen. We zien hem in de verte al zwaaien. We proberen eerst na te vragen hoe duur een telefoonkaart is. Ze verkopen ze op het vliegveld voor 20 euro, 4 GB internet data. Dat is veels te veel dus gaan we eerst naar Carrefour voor wat boodschappen. Daarna op zoek naar een telefoonkaartje. Putu weet wel een tentje waar ze ze verkopen. We geven hem geld en hij gaat ze voor ons halen. Als we ze zelf hadden gehaald betaalden we veel meer. Dan is het eindelijk tijd om naar het hotel te rijden. In de auto zit ik al half te slapen. Binnen 10 minuten zijn we er. Koffers uit de auto pakken en gelijk naar de receptie lopen om ons in te checken. We vragen aan de heren of Sari aanwezig is en krijgen een vaag antwoord dat ze ergens rond loopt. Binnen 5 minuten komt ze aanlopen en vraagt of we een welkomst drankje hebben gekregen. Dat wordt gebracht en het smaakt lekker. We worden naar onze vertrouwde kamernr. 613 gebracht. Alles ziet er prima uit. Peter gaat eerst douchen en als hij daarna een koffer op een plank wil zetten gaat hij door zijn rug. Ik pak de koffers grotendeels uit en ga erna douchen. We besluiten niet meer weg te gaan, en gaan op bed even lezen. Nadat Peter iets voor zijn rug heeft ingenomen voelt hij zich na een kwartier beter. Ik val direct in slaap.

Vanmorgen ging om 7 uur de wekker. We zaten om half 8 in de ontbijtzaal. De mevrouw die de eieren bakt herkende ons gelijk weer. We bestellen weer koffie en thee. Peter gaat de eieren laten bakken en ik haal de toast, yoghurt en vruchtjes. Het was weer een prima ontbijt. Op de kamer lezen we nog even wat kranten en gaan erna naar het zwembad. Vrij snel plonsen we in het water. Heerlijk! Het is zonnig weer, ongeveer 33 graden.
Om 5 uur gaan we naar de kamer om ons om te kleden. We besluiten naar het restaurant Cemara te gaan. Ik bestel nasi goreng en Peter cordon blue met nasi. Het smaakte prima. Na wat bij gepraat te hebben met de 2 Wayans zijn we terug naar het hotel gegaan. Omkleden en onder de dekens. We zijn behoorlijk moe. Gaap, slaap lekker.

Donderdag, 5 mei 2016.

Peter is vandaag jarig. Helaas komen we laat in het hotel aan. Een paar jaren geleden was ik jarig in Bali. Het hotelpersoneel stond aan de kamerdeur te zingen met een taart en kaart in hun handen voor mijn verjaardag. Vervolgens gingen we uiteten en kwam voor het toetje het keuken personeel met potten/pannen en pollepels luidruchtig zingend naar onze tafel lopen. Ik kon wel door de grond zakken.

We zitten nu te wachten op de vlucht richting Denpasar.

Woensdag, 4 mei 2016.

We worden om kwart voor 9 opgehaald door de taxi. 1 Minuut voor vertrek worden we gebeld dat ze zo voor de deur staat. Een dikke zwarte luxe Mercedes komt aanrijden. De koffers heeft Peter al beneden gezet. We kunnen gelijk instappen. De taxi chauffeuse zit op haar praatstoel. Bij Schiphol aangekomen, zien we overal politie en beveiligers rond lopen. Auto’s worden gecontroleerd. We laten eerst de koffers sealen. 10 Minuten later lopen we naar de incheckbalie. Er staat niemand te wachten bij de balie en we checken gelijk in. Daarna naar de security voor de handbagage controle. De man zei nog:laat je riem maar zitten hoor! Had ik maar niet geluisterd, want ik werd er uitgehaald. Ik kreeg van die vrouw te horen dat ik mijn riem voortaan af moest doen. Vervolgens werd mijn handtas er uit gehaald omdat ik mijn iPad en e reader er niet had uitgehaald. Ik kon mijn tas leeghalen en die man ging met een handscanner door mijn tas,om te kijken of er geen drugs in zat, pfff. Gelukkig vlieg ik niet zo vaak ;-). Ik kon mijn tas weer inpakken en we gingen richting douane. Dat verliep vlotjes en gelukkig stond er geen wachtrij.
Vervolgens richting de Mac voor ons jaarlijks Mac ontbijtje. We gingen om 10 over half 1 richting de gate lopen en iedereen zat al in het vliegtuig. Wat we al dachten, er zat iemand op onze stoelen. Hij deed gelukkig niet moeilijk en hij vertrok naar zijn eigen stoel. Heerlijk 3 stoelen voor ons tweeën. Er werden nootjes uitgedeeld en wat later kregen we wat te drinken.
We hadden een beetje vertraging. De vlucht ging zeer voorspoedig, eigenlijk de beste die we tot nu toe hebben gehad. Ik heb niet kunnen slapen maar ik amuseerde mij met series die Peter op mijn iPad heeft gezet. Peter heeft eventjes geslapen.
We hebben allebei lasagne gegeten wat heerlijk was. Er zat nog een broodje, een bakje met zalm, die ik op mijn broodje deed, en een bakje ijs erbij. Drinken kon je zelf steeds pakken, ook de snacks. Chips, nootjes enz. Het vliegtuig zat voor 80% vol met Aziaten. Voor ons zaten ook 2 Aziaten. Ze hebben zelfs hun stoel niet naar achter gedaan. Twee en half uur voor de landing gingen de lichten in het vliegtuig weer aan. Het ontbijt werd rond gedeeld. Wij namen dit keer noodels, zalig. Een broodje erbij, yoghurt en fruit prima verzorgd.
De landing ging een apart. We landden scheef maar het kwam na een paar hobbels weer goed.
2 Minuten voordat we landen was het Nederlandse tijd 12.00 s nachts en Peter jarig.

29 April 2016.

We gaan over 5 dagen richting Schiphol. De koffers zitten bijna vol. Ik moet nog 2 dagen werken en dan heb ik eindelijk na 14 maanden vakantie. Peter heeft vandaag sigaren bij Rob en Sandra gebracht, die ze voor hem mee willen nemen, omdat je maar weinig sigaren Indonesië mag invoeren. Zij vertrekken een week later naar Bali. De taxi komt ons weer ophalen.